Diğer sektörlerde stoksuz kalmak maliyet. Sağlıkta stoksuz kalmak bambaşka bir şey. Ölçüt değişiyor Satın alma yönetiminin bütün kavramları sağlıkta da geçerli: talep, teklif, sipariş, mal
Sanayide ayda kırk sipariş açılıyor. Otelde günde kırk kalem giriyor. Aynı süreç, tamamen farklı bir hız. Zorluk hacim değil, hız Otel satın almasını diğer sektörlerden
Hammaddede soru “ne kadar üreteceğiz”. Yedek parçada soru “bu bozulursa hat kaç saat durur”. Aynı depo, iki ayrı mantık Fabrika deposunda iki farklı dünya yan
Tedarikçiden mal alıyorsunuz, taşerondan iş. Kayıt açısından fark, malzemeyi kimin verdiğinde başlıyor. İki farklı satın alma, tek bir süreç İnşaatta, tesis işlerinde ve proje bazlı
Teklif euro geldi, sipariş euro açıldı, fatura TL kesildi. Aradaki farkın kime yazılacağı çoğu şirkette her seferinde yeniden tartışılıyor. Türkiye’de satın alma tek para biriminde
Yılda bir kez doldurulan değerlendirme formu, o günkü ruh halini ölçüyor. Performansı değil. Formun ölçtüğü şey performans değil Çoğu şirkette tedarikçi değerlendirmesi şöyle yapılıyor: yılda
Sistemde sipariş var, tedarikçide söz var, sahada malzeme yok. Aradaki boşluk çoğu şirkette hiç yönetilmiyor. Sipariş verildikten sonra kimse bakmıyor Satın alma sürecinde en çok
Fiyat geçmişinizi sorguladığınızda hiçbir şey çıkmıyorsa sorun fiyatta değil, malzemenin adında. Sorunun görünen ve gerçek hali Görünen hali şu: Mart’ta alınan bir malzeme, Temmuz’da yüzde
Bütçe aşımı çoğu şirkette ay sonunda, muhasebe raporunda fark ediliyor. O noktada para çoktan harcanmış oluyor. Bütçe var ama süreçte yok Neredeyse her şirketin bir